در ماتم تو ، خشم تو ، همدردم * * اى شاهد سركش يتيمان ، تو اى ناظر شكنجه و زندان ، من اى شاهد تباهى و ظلمت ، تو اى ناظر گناه و مذلّت ، من اى در غم اسارت مردان ، تو اى داغدار مرگ شهيدان ، من اى شير شيرپرور دوران ، تو پيغام‌بخش خون دليران ، من اى مادر دلير فلسطينى ، اى عزّت عرب در ماتم تو ، خشم تو ، همدردم هان اى زن بزرگ . . . در اين خروش جنگ ، تنها دمى درنگ در بين اين مبارزهء مرگ و زندگى از ملك بندگى بنگر كز آن ديار ، چه آوردم ارمغان ؟ اين چيست كز ميانهء مشتم بود روان ؟ خونهاى گرم و پاك شهيدان است ، اين‌ها پيام روشن ايمان است ، اهدا كنم به تو ! افشانمش به روى مقدّس زمين تو ! بر سنگفرش « قدس » بر جاودانه ملك « فلسطينت » ، بر مظهر بزرگى و ايمانت ايمان من و تو . . . ايمان من و تو به حقيقت و اتّحاد افشانمش به روى مقدّس زمين تو آنجا كه جلوه‌هاى خدا تابيد